Ultrameaw จากแผนกเบ็ดเตล็ด 2 ตำแหน่งจับฉ่าย

เหรียญ 2 ด้าน

คำนี้ถ้าถามจริงๆแล้วก็เคยได้ยินมานานแล้ว แต่ยังไม่เคยได้นำไปใช้สักที (ทั้งที่บางทีก็แอบคิดว่าตัวเองก็ใช้อยู่)

ง่ายๆคือ เวลาไปเห็นการกระทำของใครๆที่ทำอะไรที่ความรู้สึกบรรทัดฐานเราว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง เราก็มักจะคิดว่ามันผิดไม่ถูกต้องยู่เสมอ ซึ่งทั้งที่จริงๆแล้วในด้านที่คนคนนั้นเห็นอยู่มันอาจเป็นสิ่งที่มันถูกต้องแล้วก็ตาม

พอตอนนี้เห็นอะไรที่เรามองว่ามันไม่ใช่ก็จะพยายามลองมองอีกด้านนึง(เท่าที่จะทำได้)เพื่อให้เข้าใจใครต่อใครได้มากยิ่งขึ้น ไม่ใช่ไปด่วนตัดสินเขาซะ

งามจากข้างใน

หลายอาทิตย์ก่อนเข้าไปอ่านเรื่องในพันทิพ สถานที่ที่ต้องเข้าอยู่เป็นประจำทุกวัน ก็ได้เห็นเรื่องราวของชายคนนึงที่ขายตั๊กแตนสานซึ่งเขาเป็นใบ้และพิการที่ขา ผมเพ้ากระเซอะกระเซิงหน้าตามอมแมม เขาจะเร่ขายอยู่แถวสยาม,สีลม,หัวลำโพง,ศาลายา(หลายคนมักจะเห็นเขาที่สถานีรถไฟฟ้าสยามและหน้าตึกซีพี)ซึ่งนำเงินไปรักษาแม่ บางคนอาจจะมองว่ามันก็เป็นเรื่องปรกติ ของคนพิการทั่วๆไปในไทยที่เร่ขายของ แต่ชายคนนี้ทำให้เราเข้าใจคำว่าความงามอย่างข้างในได้ถ่องแท้มากยิ่งขึ้น

เรื่องเล่ามีอยู่ว่า มีคนเขาไปขายดอกป็อปปี้ที่บริเวณสยามโดยมีพริตตี้ยืนขายอยู่ด้วย เขาบอกว่าก็มีคนมาบริจาคอยู่เรื่อย แต่ไม่มีใครที่ทำให้เขารู้สึกดีได้เท่ากับพี่คนนี้ถึงแม้พี่เขาจะพูดไม่ได้พิการและยังต้องหาเงินรักษาแม่นั้น เขาก็ยังยื่นเงินบริจาคซื้อดอกป็อปปี้ หรือแม้กระทั่งสาวจั๊กจั่นที่ไปยืนขายน้ำที่จะนำไปทำบุญ ขวดละ 20 บาท ซึ่งเขาก็บอกว่ามีเด็กมาขอถ่ายรูปเป็นจำนวนมากแต่น้อยคนที่จะเสียเงินบริจาคซึ้อน้ำ แต่พี่คนขายตั๊กแตนผู้ใจบุญคนนี้ก็ยังคงจะไปบริจาคซื้อน้ำอีกเหมือนเดิม จนทำเอาจั๊กจั่นบ่อน้ำตาแตกกันไปเลย(เป็นเราเราก็คงบ่อน้ำตาแตกเหมือนกันแหละ)

ล่าสุดพี่เขาขายตั๊กแตนอยู่ที่หน้าตึกซีพี(แถวที่ทำงานเราเลยทำไมไม่เห็นว๊า...จะได้ซื้อมาสักตัว 2 ตัว) โดยมีจั๊กจั่นมาช่วยตะโกนยืนขายอยู่อีกแรงโดยที่เขาทั้งสองสื่อสารกันด้วยการเขียนหนังสือ มีคนในพันทิพคิดว่าน้องเขามาถ่ายรายการรึเปล่าซึ่งกล้องก็ไม่มี จนไปถามถึงได้รู้ว่า น้องเขามาช่วยพี่ขายแล้วอีกสักพักเธอจะไปถ่ายละครต่อแล้วนัดกับพี่เขาไปขายต่อตอนเย็นที่หัวลำโพง

นี่ไงความงามจากข้างในทั้งพี่คนขายตั๊กแตนและจั๊กจั่น

พี่ที่ขายตั๊กแตนที่แม้ร่างกายจะพิการแต่ใจไม่พิการ แม้การแต่งตัวจะดูมอมแมม แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่สามารถปกปิดความงามจากข้างในของพี่เขาได้

ส่วนจั๊กจั่นทั้งที่ก่อนหน้านี้เรามีความรู้สึกอคติกับเธอ ซึ่งเราก็ไม่รู้จริงๆว่ามันเป็นเพราะอะไร และก่อนหน้านี้เราก็ไม่ได้เห็นเธอสวยพอที่จะเป็นนางเอกได้เลย แต่มาวันนี้ทำให้รู้ว่าเรารู้สึกว่าเธอคือนางเอกจริงๆ นางเอกที่ไม่ได้ทำความดีเพื่อเอาหน้า ไม่ได้ทำความดีเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง

วันนี้เขาทั้งสองคนทำให้เรามองเห็นความงามอย่างที่เราเห็นได้ยากในสังคม
ความงามที่บางทีเรามันก็แอบซ่อนอยู่ในตัวบุคคล ที่เราไม่คิดว่าจะเขามี
ความงามที่แท้ที่จริงแล้วน่าจะมีอยู่ในตัวทุกคน...แต่น้อยคนที่กล้าจะเปิดเผยความงามนั้น(บางทีเราก็เป็น)

เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมบางทีการจะทำความดีสักครั้ง เราจะต้องรู้สึกเขินอายด้วย ทั้งที่จริงแล้วมันไม่ใช่เรื่องน่าอาย

แต่ว่าตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะเริ่มทำหน้าตัวเองให้ด้านกว่านี้ซะแล้วจะได้ชนะความเขินอาย แล้วทำความดีกับเขาให้มากขึ้นสักทีเนาะ....ว่ามั๊ย