เราไม่มีทางลืมได้หรอก
posted on 07 Sep 2009 08:50 by ultrameaw in Mylife
คุณเคยมั๊ย..ที่สลัดภาพใครบางคนออกไปจากหัวไม่ได้
ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา เกิดเรื่องราวหลากหลายในชีวิต
แต่มาช่วง 2 -3 เดือนที่ผ่านมารู้สึกชีวิตตัวเองมันช่างอ่อนไหวเหลือเกิน
ยิ่งช่วงวันแม่แล้ว........ยิ่งแย่กันใหญ่
โทรทัศน์ทุกช่อง สื่อทุกแขนงประโคมข่าว
ทั้งที่ผ่านมาจวบจะ 5 ปี แล้ว
ปีแรกอาการหนักหน่อยผ่านโรงพยาบาลที่รักษาเค้าไม่ได้เลย
แต่ปีต่อๆมา ก็ปรกติ รู้สึกแย่น้อยลง
จนเหมือนๆจะลืมๆ มันไป(แต่ในความจริงใครมันจะไปลืมได้)
มาปีนี้ อาจจะเพราะเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายในชีวิต
ไม่วาจะเป็นเรื่องงาน หรือที่บ้าน
วันแม่....มีโฆษณาสักอย่าง ที่แม่คลอดลูกออกมาบนรถไฟฟ้า
ก็ยืนร้องไห้บนรถไฟฟ้านั่นแหละ
รายการต่างๆที่เกี่ยวกับแม่ ตัดใจไม่เปิดดู ดูหนังดีกว่ามันสะเทือนใจเกินไป
เมื่อหลายวันก่อน แม่เพื่อนต้อไปเมืองนอกเดือนนึง
เพื่อนร้องไห้คิดถึงแม่เราก็อินจัดจนจะร้องไห้ตาม
กลับมาถึงบ้านก็ว่าไม่มีอะไรแล้วนะ...ดูรายการตลกก็ขำไปกับมัน
พอล้มตัวลงนอน น้ำตาไหลมาไม่รู้ตัว และก็เห็นภาพเขาวนเวียนอยู่ในหัว
ตี 2 กว่าถึงได้หลับไปพร้อมน้ำตา
ติ่นมาตาบวม....ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
หรือเพราะว่าจะใกล้วันเกิดตัวเองแล้ว เลยยิ่งทำให้คิดถึงเขามากขึ้น
แล้วไอ้ 3 - 4 ปีที่ผ่านมา ที่เหมือนไม่เป็นอะไรแล้ว
มันคืออะไรกัน....
ขนาดพิมพ์ไปน้ำตาก็พาลจะไหล
ทำไมแลชีวิตช่วงนี้มันหดหู่เยี่ยงนี้นะ
HBD for ME
credit : ladystrawberry_album
เข้มแข็งไว้่ค่ะ
การร้องไห้ไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอเสมอไป
ร้องไห้ทำให้รู้ว่า
อย่างน้อยเราก็ยังมีความรู้สึกอยู่นะ
ยังไม่ตาย
ยังมีโอกาสทำความดีเพื่อตัวเองและผู้อื่นอีก
#1 By mini-teddy on 2009-09-07 09:49