Ultrameaw จากแผนกเบ็ดเตล็ด 2 ตำแหน่งจับฉ่าย

หญิงสาวคนหนึ่งมีลูกสาวอยู่หนึ่งคน หลังจากที่เธอออกจากงานพร้อมเงิน จำนวนไม่มาก เธอให้สัญญาว่าเธอจะดูแลลูกสาวของเธอให้ดีที่สุด เธอตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน ขายของไปวันๆ ขาดทุนบ้างได้กำไรบ้างตามประสา บางครั้งหมุนเงินไม่พอ เธอก็จะเบิกเงินที่ฝากไว้มาใช้เมื่อคราวจำเป็น จนวันหนึ่งเงินที่เธอเก็บไว้เหลืออยู่จำนวนที่ไม่มากนัก เธอคิดว่าเธอจะไม่เอาเงินนั้นมาใช้ เพราะเธออยากเก็บไว้ให้ลูก

กาลเวลาผ่านไป ลูกเธอไม่สบายเธอจึงพาลูกไปหาหมอ ก่อนกลับบ้านเธอมีเงินติดอยู่นิดหน่อย แต่เธอสัญญากับลูกว่าจะพาไปกินไอติม ลูกสาวเธอยิ้มร่าด้วยความดีใจ เพราะนานๆครั้งที่เด็กน้อยจะได้กินของดีๆกับเขาบ้าง เธอตั้งใจว่าจะเบิกเงินก้อนสุดท้ายเพื่อพาลูกไปกินไอติมและเป็นเงินหมุนในการค้าขาย แม่ลูก2คนไปธนาคารด้วยความมุ่งหวัง เมื่อหญิงสาวไปติดต่อขอเบิกเงิน เธอกลับพบในสิ่งที่ไม่คาดคิด เงินที่เธอเก็บไว้ได้มลายหายสิ้น เนื่องจากเธอไม่ได้ติดต่อกับธนาคารเป็นเวลานานทำให้บัญชีนั้นถูกตัด

หญิงสาวตกใจพูดไม่ออก ได้แต่เงียบไว้ แต่เมื่อเธอหันไปมองลูกสาวของเธอ เธอก็ได้แต่สะท้อนใจ ส่วนตัวเด็กน้อยเองนั้น ก็พอจะเข้าใจได้ว่า วันนี้เธอคงไม่ได้กินไอติมเป็นแน่

ระหว่างทาง 2 แม่ลูกนั่งมาบนรถ ต่างคนต่างเงียบไม่พูดอะไร แต่ทว่าลูกสาวก็ยังแอบเห็นน้ำตาแห่งความเสียใจของแม่ เด็กน้อยรู้ดีว่าแม่ร้องไห้เพราะอะไร แต่ก็ทำอะไรนอกจากกุมมือแม่ของเธอไว้ แล้วพูดว่า

"แม่คะหนูว่า ไอติมมันไม่อิ่มหรอกคะ เรากลับไปกินข้าวบ้านกันดีกว่า"

หญิงสาวเมื่อได้ยิน ก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาว่า เพียงแค่ไอติมเธอก็ยังไม่สามารถหาให้ลูกกินได้
แต่เธอก็ยังหวังว่าสักวันลูกสาวของเธอจะมีโอกาสนั้น