Ultrameaw จากแผนกเบ็ดเตล็ด 2 ตำแหน่งจับฉ่าย

เฮ้อ.....ผ่านไปกับอีก หนึ่งอาทิตย์ที่แสนจะเซ็ง (ของคุณครู)
วันนี้นับๆดูแล้วก็เข้าวันที่ 12 ของการนอนอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วสินะ
ปรกติวันธรรมดากหลังเลิกงานก็จะไปนั่งคุยกับคุณครู
โดยการนั่งเรือไปลงท่าเทเวศน์แล้วต่อรถไปโรงพยาบาล.....
ก็อย่างที่คุณนีโอคุงบอกนะแหละว่าแยกนั้นเป็นแยกในดวงใจ
เพราะรถติดนรกแตกมาก.............ก...กว่าจะไปถึงคงหมดเวลาเยี่ยมพอดี
เลยต้องทนกัดฟันนั่งเรือ(ด้วยความหวาดผวา)ต่อไป
แต่เมื่อวานฝนตกหนักมากๆ คุณครูเลยโทรมาบอกว่าไม่ต้องมา
ก็เลยถามอาการว่าเป็นไงบ้าง...
คุณครูบอกว่าหมอบอกว่าต้องผ่าตัด....และผ่าวันพฤหัสบดีนี้
อึ้ง......ง่ะ....ผ่าอีกแล้ว
เพราะเมื่อหลายปีก่อนครูก็เพิ่งผ่าเปลี่ยนสะโพกไป
นี่ก็ต้องมาผ่าเส้นเลือดที่มันตีบอีกแว้ว
ฟังเสียงก็รู้ว่ากังวลใจอยู่ไม่น้อย...แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
ก็กะไว้ว่า...พฤหัสบดีกับวันศุกร์คงจะหยุดงานไปอยู่เป็นเพื่อนคุณครูซะหน่อย
ยังไงคุณครูก็สู้ๆนะคะ
-----------------------------------------------------------------
พูดถึงแยกตรงนั้นแล้วก็ขอพูดต่อสักหน่อย
หลังจากที่วางสายจากคุณครูไปเมื่อตอน 6 โมงกว่าๆ
ก็ไปเดินเตร็ดเตร่รอฝนซาเพื่อกลับบ้าน...เวลาล่วงเลยไปกว่า 2 ทุ่ม
ก็ไปรอรถกะว่าแป๊บเดียวก็ถึงเพราะมืดขนาดนี้แล้ว...
ป้าด........ดด......2 ทุ่มครึ่งก็แล้วยังคงไม่ได้ขึ้นรถ
เพราะ..1..แย่งกับคนเขาไม่ทัน...2.รถคันที่จะขึ้นก็นานชาติมาที...
ก็รอกันต่อไป...เลยตัดสินใจขึ้นรถคันที่ต้องต่อหลายต่อดีกว่าเพราะน่าจะถึงไวกว่า
ปัดติโถ้....รถไปติดอยู่ตรงสวนสัตว์ดุสิตจนถึง3ทุ่ม......พอ3ทุ่มครึ่งก็ยังอยู่ตรงหน้าวิมานเมฆ
แยกการเรือน...เป็นอีกแยกนรกที่ติดนานมาก....กก
สุดท้ายถึงบ้านเกือย 4 ทุ่ม เพื่ออะไรอะกิ๊บ........
-----------------------------------------------------------------
หลังจากเรื่องของคุณครูผ่านไป...ก็มาอัพเดทเรื่องของตัวเองกันบ้าง
ที่จริงงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้...หลังเลิกงานมักจะมีงานข้างนอกที่ต้องไปทำต่อ
ซึ่งมักจะหมุนเวียนกันไปตามแต่ใครจะสะดวก
แต่พักนี้หลังจากที่ต้องไปเยี่ยมคุณครูทุกวันเลยไม่ได้ไปเลย
ยังไงก็ขอโทษเพื่อนๆร่วมงานทุกคนด้วยนะที่ต้องทำให้เหนื่อยเพิ่มขึ้นกันไปอีก....
สัญญาว่าถ้าคุณครูหายเมื่อไหร่จะไปปฏิบัติหน้าที่อย่างแข็งขันแน่นอน
-----------------------------------------------------------------